(De zee bij Moraira)
Zoals
ik al eerder schreef merk je aan de kust niet zoveel van de herfst, er zijn
vrijwel geen loofbomen te vinden die in herfsttooi staan. De meeste bomen aan
de kust zijn de altijd groene pijnbomen en de diverse palmsoorten. Wel is de
zee in het najaar veel kalmer – met uitzondering van een najaarsstorm - en het
licht is veel zachter. Ook zijn er nu, doordat de zon door de bewolking schijnt,
vaak lichtstrepen op de zee te zien en krijgt het water steeds wisselende
kleuren. Als het erg veel heeft geregend kleurt het water rood van de aarde die
naar zee spoelt. Iets wat me aan het hart gaat want dat is een ernstige vorm
van erosie.
Maar
als je vanaf de kust over de berg rijdt naar het binnenland, dan spetteren de
herfstkleuren je tegemoet. Vooral de druivenvelden van de Jalón vallei zijn nu
op hun mooist.
Gek
genoeg gaan de mensen wel naar de amandelbomen kijken als die in bloei staan (over
2 maanden alweer) maar dit prachtige schouwspel interesseert hun duidelijk
minder.
Aan
sommige ranken blijven nog wat druiven hangen, een feest voor de vogels en
insecten.
(Druivenvelden bij Jalón
Ooit stonden hier twee
palmbomen broederlijk naast elkaar maar jaren geleden is er bij één de kruin
uitgewaaid en zijn stam is in de loop van de tijd vergaan.
Op en in de ruïne van de kapel bij Castell de Castells groeien verwilderde vijgenbomen en klimop. De druivenranken die tegen de muren aanstaan, worden wel onderhouden.
Rondom de oude kapel vind je spinnenwebben in alle soorten en maten. Voor slangen hoef je nu niet op te passen want die zijn aan hun winterslaap begonnen.
De
druivenvelden mogen dan rood kleuren, het zal voorlopig niet meer de kleur - na
8 jaar socialistische regering - van het Spaanse politieke landschap zijn. Niet
dat ik geloof dat die jongens ter rechterzijde het in deze crisistijd veel
beter zullen doen. Het ontbreekt in Spanje aan een goede middenpartij maar die
is na het vertrek van Adolfo Suárez - de eerste democratisch gekozen
minister-president van Spanje na de dictatuur van generaal Franco - nooit meer van
de grond gekomen.
(Schuurtje bij Benigembla )
Spanje
staat onder grote druk van de internationale financiële markten om zo snel
mogelijk hervormingen door te voeren. Dat betekend dus dat alles duurder gaat
worden en de belastingen fors omhoog zullen gaan. Als ik straks diep in het
rood kom te staan weet ik nog zo net niet of ik die rode kleur van de
druivenvelden wel zo leuk vind. Maar nu nog even wel.
