Ze
zitten in ouderwets puntzakje,
gemaakt van gerold velletje vetvrij papier.
De eerste keer dat ik een dergelijk soort patatkraam (Churreria) zag, kreeg ik een
onweerstaanbare trek in een heerlijk zakje patat. Ik vond het wel vreemd dat ik
geen pot mayonaise maar een kom chocolade zag staan. En ik nergens de tekst "patates
frites" maar wel die met "churros" tegenkwam, maar ik was er zo van overtuigd dat het
patat was dat ik een zakje bestelde.
Maar
wat een tegenvaller,
de churros smaakt niet naar een heerlijk gezouten
patatje maar naar een soort donut. Het viel me zo tegen dat ik ze later nooit
meer besteld heb.
Maar onlangs
zag ik weer
eens een churreria staan en het viel me op dat toch heel
wat niet-Spanjaarden ze lekker blijken te vinden.
Maar
het viel
me ook op dat het net lijkt of de Spaanse mevrouw
van de churreria zelf niet goed begrijpt waarom die buitenlanders de churros
lekker vinden.
Churros,
is een
snack die oorspronkelijk uit Spanje komt.
Gemaakt van
gefrituurd tarwedeeg maar soms ook wel van aardappeldeeg. Ze zijn behalve in Spanje ook populair in
Latijns-Amerika, Frankrijk, Portugal, Marokko, de Verenigde Staten, Australië,
en de Spaanssprekende Caribische eilanden. Er zijn twee soorten churros in
Spanje. De ene is dun (en soms geknoopt) en de andere is lang en dik (porra).
