De in de middellandse zee gelegen delta van de Ebro (Delta de l'Ebre) is het grootste wetland
van Catalonië. Na het Parque nacional de Doñana (Coto de Doñana) is het de belangrijkste waterhabitat in Spanje. De
delta is van internationaal belang vanwege de omvangrijke flora en fauna en de
vele vogels die hier langstrekken of overwinteren.
De Ebro-delta beslaat 320 km², 75% is landbouwgrond
(voornamelijk rijstteelt), circa 20% behoort tot het Parque Natural del Delta
del Ebro (totaal 7.736 hectaren) en het overige is voor urbanisme. Er wonen
ongeveer 50.000 mensen in de delta. Je vind er prachtige stille stranden, duinen, zout en zoetwater meren, heel
veel riet, en een enkele plaats of dorpje.
De visvangst vervult een belangrijke rol - er zit veel
paling - en er zijn mossel en oesterkwekerijen. Jagers kom je er helaas ook
volop tegen en die schieten niet met een geluidsdemper maar met het
tegenovergestelde. Tegen de morgen, als het nog donker is, hoor je de eerste
loeiharde salvo’s al. Helaas is slechts een gedeelte van de delta beschermd
natuurgebied en dan het (beschermd) nog tussen haakjes want het lijkt wel of
het geluid van de schoten altijd uit dat beschermde gedeelte komt. De
doelstelling van het Nationaal Park - wat is opgericht in 1983 – is dan ook om
de natuurlijke waarden te harmoniseren met de activiteiten van de mens in het
gebied.
Rond de 100 vogelsoorten
nestelen in de Ebro delta en de lijst van bedreigde vogelsoorten die hier voorkomen
is lang. Het meest imponerend zijn de vele reigerkolonies, de sterns (er zitten hier 6 soorten sterns) en de meeuwen (waaronder de Dunbekmeeuw en
de Audouins meeuw). Maar vergeet ook
de duizenden eenden, steltlopers en flamingo’s niet en er is een groeiende
populatie van de Zwarte ibis. SEO&/BirdLife verricht hier goed werk en
heeft een speciaal beschermingsprogramma in o.a. Riet Vell.
Maar een nieuw gevaar
duikt op, verwacht wordt namelijk dat voor het eind van deze eeuw
meer dan de helft van de delta verloren zal zijn gegaan. Ongeveer 47% van het grondoppervlak
ligt slechts 50 centimeter boven de zeespiegel en diverse gecultiveerde
gebieden liggen zelfs beneden de zeespiegel.
Staat dit huisje straks in het water?
Door de indamming van de bovenloop van de Ebro is de
aanvoer van vers sediment gestaakt, terwijl de aanwezige bodem aan het
inklinken is. Hierdoor wijkt de kustlijn met ongeveer 5 meter per jaar.
Een ander, meer urgent probleem is de verdroging. Door
de steeds vaker uitblijvende regenval en de irrigatiewerken in het binnenland
is het gevaar groot dat de Ebro straks te weinig zoet water aanvoert waardoor
zelfs de rijstvelden gevaar lopen te verzilten. Behoorlijk gecompliceerd, te weinig
grond, teveel en te weinig water.
Laten we daarom, voordat een groot gedeelte verdwenen
is, nog maar even genieten van een mooie zonsondergang boven de delta.
