Posts tonen met het label Vissers. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Vissers. Alle posts tonen

zondag 14 maart 2010

Grote schepen, Stoere mannen, Kleine vangsten

De Peñon de Ifach wordt beschouwd als het symbool van de Costa Blanca. Het is tegenwoordig een natuurreservaat en een beschermd broedgebied voor diverse soorten zeevogels. Er gaat een pad naar de top, vanwaar je prachtig uitzicht hebt op de omgeving.
Aan de voet van deze 332 meter uit zee oprijzende Peñon de Ifach - in de volksmond de rots van Calpe  - ligt de haven van Calpe, in het Valenciaans Calp.
Calpe heeft vissersschepen van verschillende afmetingen. Ze vertrekken vroeg in de ochtend en komen rond 17:00 uur terug met een vangst van Merluza (soort Kabeljauw), Dorada (Zeebaars), Schelvis, Zalm, Sardientjes en andere Mediterraanse vissoorten.
Deze worden aan boord gesorteerd, in met ijs gekoelde plastic kratten gedaan en afgeleverd bij de visafslag (Lonja) voor de veiling.
De schepen zijn uitgerust met sonarapparatuur en hebben een beperkt aantal visdagen vanwege E.U. regels ter bescherming van de visstand.
De Spaanse overheid en de gemeenten aan de kust, geven subsidies aan de vissers voor het deel uitmaken van het traditioneel Mediterraans leven.
Calpe is gegroeid vanuit een traditioneel vissersdorp en Calpe haven maakt nog steeds actief deel uit van het lokale leven.
Door een verdrag van Spanje met Senegal, mogen Senegalese vissers op de schepen werken. Spanje op zijn beurt mag volgens dit verdrag voor de Senegalese kust vissen.
Er komt vangst aan wal maar als je de hoeveelheden ziet dan ziet de toekomst er niet rooskleurig uit. Steeds minder en steeds kleinere vis en schelpdieren.
Als je de vangst ziet begrijp je niet dat ze voor dat beetje vis, zulke grote schepen nodig hebben.
Een tegelplateau in de haven van Calpe met de patroonheilige van de vissers “ La Virgin del Carmen”.

woensdag 30 december 2009

Grutto sterft tragische dood in Mali.

Een van de vijftien grutto's (Limosa limosa) die dit voorjaar in Friesland van een zendertje werden voorzien, is gesneuveld in Mali. De grutto kwam in een visnet aan zijn einde.

De trekvogel kreeg dit voorjaar, net als veertien soortgenoten, een zendertje ter grootte van een klein ei in de buikholte geïmplanteerd. Zo konden onderzoekers de tocht volgen die de dieren jaarlijks maken. De grutto vloog na het broedseizoen in de Friese weiden, in juni via Spanje en Senegal naar Guinee-Bissau. Daar bleef de vogel drie maanden, alvorens door te vliegen naar de binnendelta van de rivier de Niger in Mali. Na een week gaf de zender aan dat de vogel dood moest zijn. De onderzoekers startten direct een opsporingsactie. De grutto was naar een vrijwel onbereikbare plek gevlogen. Met hulp van een onderzoeksinstituut in Mali werd de afgelegen plek bereikt waar de grutto het leven had gelaten. Hier stuitten de onderzoekers op argwaan van de plaatselijke dorpsbewoners en vissers, die niet begrepen waar de overmatige interesse in de dode vogel vandaan kwam. Na lang overleg met de dorpsoudste en zijn raadgevers werd het stoffelijk overschot van de grutto uiteindelijk overhandigd. Het bleek dat de grutto door domme pech was overleden. Hij was in een visfuik terechtgekomen. Overigens is de jacht op grutto's in Mali niet ongewoon: als de visvangst tegenvalt worden de vogels vaak voor consumptie afgeschoten of door gespecialiseerde vogelvangers met netten gevangen.
Van de vijftien grutto's die met een zendertje werden uitgerust zijn er, onder meer door materiaalpech, nog maar vijf 'in de lucht'. De onderzoekers proberen uit te vinden of de vogels aan 'loop migration' doen, dat wil zeggen dat de vogels een rondje maken van Friesland, via Spanje naar Afrika, om via Italië weer terug te keren naar de Friese weilanden. Voor deze grutto zit de lange terugreis er in ieder geval niet meer in.
Meer foto's op Vogel ABC
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...