Posts tonen met het label Zierikzee. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Zierikzee. Alle posts tonen

donderdag 19 april 2012

Zeeuws Meisje


Zo stond het in april 1922 in de Zierikzeesche Nieuwsbode, de geboorteaankondiging van Johanna Gast.


En zo staat het 19 april 2012 op Wouts fotobloG.

Hannie Groeneveld Gast 
viert vandaag haar 90ste verjaardag



Mama, hoe is het mogelijk 90 jaar en nog zo fit van lichaam en geest! Namens ons allemaal een hele fijne verjaardag en nog vele, vele, gezonde en gelukkige jaren toegewenst.

zaterdag 30 oktober 2010

De Spanjaarden en mijn verre voorvader

Het ongelooflijke gebeurt. 
Zo'n 1500 Spaanse soldaten steken op 28 september 1575 's nachts de Zijpe over. Geuzen proberen vanuit platbodems de soldaten van Mondragón tegen te houden. De oversteek van Tholen naar Duiveland en daarna naar Schouwen, lukt veel soldaten.

In de ochtend 
van 29 september 1575 komt Cristóforo Mondragón – Spaans legerleider onder de hertog van Alva - met het overige deel van zijn troepen, onder meer Duitsers en Walen, per schip in Duiveland. Binnen een dag zijn de Spanjaarden heer en meester op het eiland. Zij doorwaden ook de Gouwe naar Schouwen. Mondragón trekt niet direct naar de grootste stad, Zierikzee, maar valt kleinere verdedigde plaatsen aan, zoals Bommenede en Brouwershaven. Schouwen wordt na drie dagen bezet.




De Geuzen 
steken voordat ze Brouwershaven verlaten de stad in brand. In het versterkte Bommenede bieden de troepen van de Prins echter hardnekkig tegenstand. Pas na een week is het verzet gebroken. Op 30 oktober volgt de overgave van de vesting. De Spanjaarden zouden vrijwel het gehele prinsgezinde garnizoen ombrengen.


Willem van Oranje 
en admiraal Lodewijk Boisot delen de ingesloten opstandelingen in Zierikzee onder leiding van Ruychaver op 18 mei 1576 mee dat er binnenkort een ontzettingsleger komt. Maar de Spanjaarden onderscheppen de postduif en richten de kanonnen precies richting de aanstormde vijand.

Zo'n 150 schepen 
en twintig vendels soldaten nemen zij op de korrel. Het ontzet mislukt en Mondragón verovert Zierikzee op 2 juli 1576, waarna de winnende soldaten vrijwel onmiddellijk gaan muiten. Ze hebben al maanden geen salaris gehad. Antwerpen ondergaat de Spaanse furie, een orgie van geweld en plunderingen.

 






















(Rode pijl) Hier op de Noordhavenpoort in Zierikzee zou de degen van Mondragón staan.

Op de lijst 
van Zierikzeese burgers die moeten meebetalen bij de capitulatie van de stad aan de Spaanse bevelhebber Cristóforo Mondragón van Augustus 1576, komt ook de naam voor van mijn verre voorvader Joris Jasperse Gast.


De arme man 
had natuurlijk nooit kunnen denken dat zijn achter, achter, achterkleinzoon nog eens in het land van de vijand zou gaan wonen. Waarschijnlijk zou hij dat achter, achter, achterlijk hebben gevonden, maar ik kan hem verzekeren dat Spanje haast net zo mooi is als Schouwen en Duiveland.




Zierikzee 
heeft als enige stad in Nederland nog drie middeleeuwse poorten, die vanaf de 16de eeuw vrijwel ongewijzigd zijn gebleven. Tot 1866 werden de stadspoorten 's avonds gesloten. Laatkomers kregen tegen betaling toegang via het klinket, het kleine deurtje in één van de poortdeuren. Mocht de vijand erin slagen de deuren kapot te rammen, dan werd een valhek met scherpe punten neergelaten als een nieuwe hindernis.



Veel 
van de vissershuisjes aan de haven zijn gerestaureerd en erg in trek bij Zierikzeeënaars die na een verblijf in de randstad of het buitenland weer terug willen naar hun stad. Vroeger waren er diverse cafés zoals de “Gekroonde Suikerbiet” en het café van Visbeen en vielen er 's avonds regelmatig cafébezoekers - na te lang verpozen - in de haven, tegenwoordig is het allemaal wat exclusiever geworden.  

In Zierikzee 
zijn ze er trots op dat Jacob Cats (Vader Cats) er op de Latijnse school heeft gezeten. De Nobelprijswinnaar Pieter Zeeman er op de H.B.S. zat. En dat o.a. Pieter Caland, de ontwerper van de Nieuwe Waterweg, er werd geboren.

dinsdag 24 augustus 2010

Catastrofe in de Marjal de Pego-Oliva

Ik begrijp niets van natuurbescherming! Kopen ze in Nederland o.a. bij Zierikzee, boeren uit en laten ze land onderlopen om de natuur en de Tureluur terug te krijgen. In Spanje pompen ze de Marjal de Pego-Oliva deze zomer vrijwel droog. Om dit gebied dat is aangewezen als "wetland" in het kader van het RAMSAR-verdrag lijkt vrijwel niemand zich te bekommeren. Ja, de Generalitat-Valenciana geeft een mooie kleurenbrochure uit over de Marjal, om toeristen naar de Costa-Blanca te lokken en om de indruk te wekken dat natuurbescherming een aandachtspunt is, maar in de praktijk steken ze de middelvinger op. Vrijwel niets wordt er gedaan om het gebied te beschermen, nee precies het tegenovergestelde lijkt plaats te vinden.
Hier staat normaal ’s zomers water en zit het vol met watervogels
Omdat in de zomer het water niet te hoog op de rijstvelden mag staan wordt het water naar zee gepompt. Het water uit het natuurpark verdwijnt mee, er hebben dit jaar vrijwel geen watervogels gebroed omdat het natuurpark te droog is. Terwijl er in jaren niet zoveel regen is gevallen. Ook alle roofvogels zijn verdwenen, de paar watervogels die er nog zijn hebben zich verkast naar de rijstvelden want daar staat nog water en is er voedsel.
Waar normaal water staat en kikkers zitten en vissen zwemmen kom je nu grondspinnen tegen.
Sterk in opkomst is in Spanje het Micro-Reservaat, dat zijn in de praktijk een paar overgebleven zeldzame plantjes - tussen de appartementen of andere constructies - waar een hek omheen wordt gezet met een groot bord erbij, het bord is vaak groter dan het reservaat. Terwijl dit grote land stikt van de zeldzame planten waar gewoon overheen wordt geploegd en ze zo’n mooi en waardevol gebied als de Marjal de Pego-Oliva veronachtzamen. Als een particulier zomaar een takje weggooit loopt hij grote kans om de Seprona achter zich aan te krijgen, dat is een speciale afdeling van de Guardia Civil die milieudelicten onder de loep neemt. In de Marjal die vol ligt met weggesmeten plastic zakken en lege plastic bestrijdingsmiddelenvaten, ben ik ze nog niet tegengekomen. Het mooiste is dat voor die lullige nep-reservaatjes vaak ook nog EU subsidies worden ontvangen. Nee het moet me van het hart, ik ben een groot Spanje fan maar dit beleid snap ik van geen kanten. Is er dan helemaal niets meer in de Marjal te zien? Gelukkig kom je nog wel iets tegen maar op dit moment niet in het gedeelte dat als natuurreservaat is aangemerkt, wat op zich al net zo vreemd is als een café zonder bier.
Er zitten nog vlinders
Er zijn nog Wantsen
Er zijn nog andere insecten
Er zijn nog reigers, waaronder de Ralreiger
Je ziet gelukkig nog Witwangsterns boven de slootjes hangen
En de lucht doorklieven
Hopelijk laten ze de Marjal de Pego-Oliva niet verder versloffen en gaat de Generalitat-Valenciana in de toekomst actief aan natuurbeheer en bescherming doen, en legt zij een eigen waterhuishouding aan voor het natuurpark gedeelte. Want in plaats van het water naar zee te pompen kun je er ook het natuurpark mee bevloeien, als er tenminste geen bestrijdingsmiddelen in het water zitten en misschien ligt daar wel het probleem. Er komt trouwens nog een probleem aan, de elektriciteitsmaatschappij Iberdrola heeft een vergunning aangevraagd om er hoogspanningsmasten te mogen plaatsen, hopelijk verstrekken ze alleen een vergunning voor ondergrondse leidingen.

dinsdag 2 februari 2010

Brandgans

Je kunt soms vreselijk trek hebben in bijvoorbeeld een zakje patat, dat heb ik nu met de Brandgans (Branta leucopsis).
 Nee niet om te eten maar om ze te horen en te zien vliegen. Als er iets typisch Nederlands is dan is het deze gans, die steeds voor het weer uit in vormeloze formaties over de weilanden en akkers vliegt. Op het Iberisch schiereiland komen ze niet voor en dat vind ik een gemis. Als ik in Nederland ben zijn ze meestal al weer vertrokken naar het Noorden. Soms heb ik geluk en zitten er nog in de polders bij Willemstad en in “Plan Tureluur"  bij Zierikzee.
Volgens de ornithologen komen de Nederlandse Brandganzen uit Rusland en de Schotse uit Groenland. Over het algemeen volgen deze dieren de zogenaamde vorstlijn en trekken ze met dit vorstgebied mee. Hiermee weten ze een aantal van hun natuurlijke vijanden te ontlopen.
De laatste jaren blijven grote groepen brandganzen in Nederland en zijn dus het hele jaar door op Nederlandse graslanden te vinden. Daar ontmoeten ze weer nieuwe vijanden zoals blijkt uit het bericht hiernaast van 23 juli 2010.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...