Dit
jaar zag ik in februari grote groepen kieviten (Vanellus vanellus), die in de richting van de Pyreneeën vlogen op
weg naar West- en Midden-Europa. Ook in de Marjal de Pego-Oliva waren er de afgelopen
winter heel wat kieviten waar te nemen, naar mijn beleving zelfs meer dan
normaal.
Sovon
Vogelonderzoek constateerde echter dat er dit jaar in Nederland zo'n achttien
procent minder kieviten rondvliegen dan vorig jaar. Er zijn in Nederland volgens Sovon nu
naar schatting 150.000 kieviten. Er zijn gegevens verzameld van diverse over
Nederland verspreide gebieden met een gezamenlijk oppervlak van circa 40.000
hectare. In 18% van die gebieden zijn de aantallen hetzelfde gebleven, in 30%
zijn ze toegenomen en in 52% zijn ze afgenomen. Gemiddeld zijn de aantallen
voor heel Nederland 18% lager dan in het jaar 2011.
Sovon
is kieviten gaan tellen omdat het - griezelig stil op de velden - zou zijn
geworden. De kievit
heeft het al meer dan twintig jaar moeilijk in Nederland. De laatste vijf jaar
nam het aantal jaarlijks met zes procent af. De oorzaak voor de daling is mogelijk het te lage
gemiddelde waterpeil en het intensieve gebruik van het land. Door het te lage
waterpeil zouden er minder insecten zijn die de vogels tot voedsel kunnen
dienen. Ook hebben ze minder lang de tijd om te broeden, aangezien boeren hun
land al vroeg in het seizoen willen gebruiken.
Foto: Overwinterende Kievit
in de Marjal de Pego-Oliva, Comunidad-Valenciana
Al
in juni trekken de eerste kieviten naar de kustgebieden van Engeland en
Frankrijk, om van daaruit gezamenlijk naar het Iberisch schiereiland of zelfs
Noord-Afrika te vliegen. In Nederland overwinteren kieviten uit Midden- en
Noord-Europa. In zachte winters blijft een deel van deze vogels in Nederland
overwinteren, waardoor het soms lijkt alsof de kievit geen trekvogel is.
