Posts tonen met het label Castellón. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Castellón. Alle posts tonen

zaterdag 15 september 2012

Van Villahermosa del Río naar Puertomingalvo


Daar waar
de riviertjes Carbo en Mayor samenvloeien ligt - in de Comarca Alto Mijares van de provincie Castellón – het stadje Villahermosa del Río. Ooit behoorde het tot de heerlijkheid van Zayd Abu Zayd, laatste Almohaden gouverneur van Valencia en bondgenoot van Jaime I, Koning van Aragón, Valencia en Mallorca en Graaf van Barcelona. 

Het stadje 
werd voor een groot gedeelte verwoest in de loop van de gevechten in de Spaanse Successieoorlog - 1701–1714. Tijdens de drie Carlistische oorlogen - tussen 1833 en 1876 - was er veel militaire activiteit in en rondom de plaats. Villahermosa del Río ligt op 730 meter boven de zeespiegel en van hieruit kun je een wandeling naar de top van de Peñagolosa maken, met zijn 1813 meter de hoogste berg van de Comunidad-Valenciana.





We slaan
de CV 175 op en rijden langs de Barranco del Aigua richting Puertomingalvo. Aangekomen in de provincie Teruel veranderd de naam van de weg in de TE-42. Links ligt de diepte en rechts het gebergte.




De op bepaalde plaatsen
behoorlijk hobbelige en slingerende weg stijgt in de 13,3 km tussen Villahermosa del Río en Puertomingalvo van 730 m naar 1.456 m boven de zeespiegel. 











Direct over de top 
zien we Puertomingalvo liggen zoals het er eeuwen geleden ook al heeft gelegen.

Vanwege de hoge ligging
heerst hier een continentaal klimaat met koudere winters. Het stadje ligt vaak in de sneeuw of is in mist gehuld. Puertomingalvo heeft circa 160 inwoners - 1,52 Inw./km² - en ligt in de Comarca Gúdar-Javalambre , in de Spaanse provincie Teruel in Aragón. Omgeven door de prachtige natuur van de Serranía del Maestrazgo.

Zijn geschiedenis
gaat terug tot de tijd van de Iberiërs, maar ook de Romeinen en de Moren waren hier. De Moren was de benaming voor de islamitische bevolking van het middeleeuwse Spanje. De Moren waren voornamelijk Marokkaanse Berbers en Arabieren. In 711 vielen de Moren Spanje binnen onder de leiding van Tarik ibn Zijad. Hierna wisten zij geheel Spanje en het zuiden van Portugal te veroveren. Vanaf ongeveer 800 begint de Reconquista, waarbij de Moren beetje bij beetje teruggedrongen werden. De christelijke vorsten hadden uiteindelijk niet minder dan zeven volle eeuwen nodig om het land – dat de Moren in vier jaar tijd hadden ingenomen – te heroveren.

Puertomingalvo
werd in 1181 door de christenen heroverd, de oprichtingsakte van de stad is in 1202.  
                                                          






 Rondom
het stadje liggen vrij moeilijk te bewerken landerijen, in de zomer is het regelmatig erg droog. Er wordt voornamelijk graan verbouwd. 



Boven de graanvelden
kun je regelmatig de Blauwe en Grauwe kiekendief zien vliegen. En je ziet er ook veel Vale gieren, die soms rakelings over de top van de berg scheren.

zondag 2 september 2012

Respect


In veel
van die traditionele Spaanse dorpjes zie je de vrouwen aan het einde van de middag op weg gaan naar het kerkhof. Soms is het ver van de dorpskern en een hele wandeling, soms is het in de hitte een hele klim en soms is het langs een moeilijk pad. In Spanje hebben ze respect voor de doden en herdenken ze de overledenen nog vrijwel dagelijks.


Maar soms
is het één en ander moeilijk met elkaar te rijmen. Zo ligt de toegang naar het kerkhof waar de vrouwen van de bovenste foto heen gaan, vol met stukken fineer van de meubelfabriek naast het kerkhof. Je kunt je voorstellen dat er eens een stukje hout wegwaait maar hier liggen zoveel stukken fineer dat het niet anders kan dan dat er alleen maar bijkomt en er nooit een stukje is opgeruimd. Weinig respectvol dus. 

dinsdag 21 augustus 2012

Olocau del Rey – Castellón


12 maart 2012
Het land is pas ingezaaid, de nachten zijn nog behoorlijk koud.


18 mei 2012
Ondanks dat het nauwelijks heeft geregend is het zaaigoed toch opgekomen. Maar dat komt ook doordat Olocau del Rey op een hoogte van 1.042 meter boven de zeespiegel ligt. Het land is vaak in mist en nevel gehuld.

Olocau del Rey
heeft 139 inwoners die voornamelijk van landbouw en veeteelt afhankelijk zijn. Het ligt in de Comarca Los Puertos de Morella op een afstand van 200 km. van Valencia, 130 km. van Castellón en 28 km. van Morella. In de omgeving zitten veel soorten vogels. 


woensdag 11 mei 2011

Van de Costa Blanca naar Nederland I – Alicante, Valencia, Castellón, Teruel

Calpe met het symbool van de Costa-Blanca de “Peñon de Ifach”

Als ik er aan denk dat ik vroeger vrijwel maandelijks, in één ruk, van Nederland naar de Costa-Blanca reed en terug naar Nederland hetzelfde deed. Ik heel trots was op mijn reistijd record van 19 uur en een beetje, verklaar ik mezelf nu als volkomen geschift. Oké, het verkeer was toen nog niet zo druk als nu en ook de snelheidscontroles waren minimaal maar toch. Ik reed toen altijd via Luxemburg naar de Costa-Blanca v.v., en maakte gebruik van de tolwegen in Frankrijk en Spanje.
Het eerste Valenciaanse gewest wat je passeert op weg naar het noorden is de “Safor”


Tegenwoordig vermijd ik tolwegen en kost het me al moeite om 400 kilometer per dag te halen, maar ik moet er wel bij vertellen dat ik veel omrij en de teller op het einde van de dag geen 400 maar 600 kilometer aangeeft terwijl ik toch maar 400 kilometer ben opgeschoten. Een beetje zoals een hond die 2 keer zoveel loopt over dezelfde afstand als zijn baas. En ik probeer zoveel mogelijk de grote steden te vermijden, iets wat helaas niet altijd lukt.
Zuidelijk van Valencia ligt het natuurpark “L’Albufera”

Vanaf de Costa-Blanca kun je vrijwel niet om de stad Valencia heen, hoewel je er via de vrij drukke rondweg wel in een grote boog omheen rijdt, merk je uiteraard de aanwezigheid van de op twee na grootste stad van Spanje. In de agglomeratie van de stad wonen ongeveer twee miljoen mensen. Dat is haast twee keer zoveel als die van de agglomeratie van Amsterdam.


Bij Sagunto rijd ik de autovía de Mudéjar op, deze autovía brengt je, via Teruel, Zaragoza en Huesca naar de voet van de Pyreneeën. Het duurt niet lang voordat ik de eerste dorpjes van de provincie Castellón passeer. Het verschil met de kust en de stad Valencia is al duidelijk te merken
Een klein uurtje later zie ik links van mij de stad Teruel liggen. Behalve dat het daar in de winter behoorlijk koud kan zijn, is de stad bekend van het praalgraf van de twee middeleeuwse geliefden Diego Marcilla en Isabel Seguras. Beiden stierven van smart en liefdesverdriet nadat Isabel gedwongen werd om met een ander te trouwen. In 1555 werden de twee mummies van beide lichamen gevonden in de kapel San Cosme en San Damián, tevens vond men een document waarin het verhaal stond van wat er gebeurd was met de twee geliefden.
De mummies van beide geliefden zijn nu te bewonderen in een nieuw gebouwde kapel waarbij het mausoleum gevormd wordt door twee liggende beelden van de twee Amantes met daaronder de mummies.
Hun trieste verhaal is hoogstwaarschijnlijk de inspiratiebron is geweest voor Shakespeare's Romeo en Julia.


(Wordt Vervolgd)

zaterdag 15 mei 2010

Houdt het dan nooit op!

Deze inmiddels beroemde uitroep uit Paul Verhoeven’s film “Zwartboek” kwam in me op toen ik van het Hollandse laagland naar de Spaanse hoogvlakte reed.
Bij de molens van Kinderdijk regen en koud.
Bij de haven van Stellendam regen, koud en storm.
In de Pyreneeën regen, koud en onweer.
Op de hoogvlakte van Aragón regen, harde wind en kou.



Pas bij Castellón werd het iets aangenamer en in Moraira was het niet echt warm maar er heerste wel de aangenaamste temperatuur van de ruim 2000 kilometer lange reis. Ik ben weer thuis!
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...