In
het half ondergelopen rijstveld staat een groep Kleine zilverreigers (Egretta garzetta),
met schokkende bewegingen woelen ze met hun grote gele tenen de bodem om. Op zoek
naar kleine visjes maar vooral naar rivierkreeftjes die in ruime mate aanwezig
zijn. Regelmatig hebben ze beet maar tijd om de prooi rustig naar binnen werken
hebben ze niet want op strategische plaatsen van het veld houden zich
Kokmeeuwen (Chroicocephalus ridibundus)
op. Die, zodra ze zien dat de kleine zilverreiger een prooi heeft gevangen,
onmiddellijk aan komen vliegen en de reiger beginnen te belagen.
Luid schreeuwend en vanaf
alle kanten duiken ze op de reiger met het doel om de prooi van de reiger te
bemachtigen.
Zelf de rivierkreeft
vangen lukt de kokmeeuwen niet goed want de kreeftjes houden zich bewegingloos schuil
in de modder. De kokmeeuwen weten dus niet precies de plek waar ze zitten. De
reiger heeft een uitstekende techniek ontwikkeld door met zijn tenen schokkende
bewegingen te maken en zodra er zich iets onder zijn poot beweegt toe te slaan.
De techniek van het afpakken van de reiger door de kokmeeuw, is veel herrie
maken en van onder en van boven opduiken zodat de reiger van de zenuwen de
kreeft laat vallen en de meeuw hem onmiddellijk kan opvissen.
En
dan hoeft hij er alleen nog maar mee weg te vliegen, de reiger verslagen
achterlatend.
