Superplekkies

Langs de Middellandse Zeekust van Spanje ben ik ze nooit tegengekomen. Langs de kust van Asturië en Galicië zie je het regelmatig, begraafplaatsen direct aan zee. Niet weggestopt achter een hoge muur, ver van stad of dorp. Nee, op de mooiste plekjes en met een magnifiek uitzicht.

Zoals hier, met de zee rondom en gelegen achter de vuurtoren op het schiereiland van Luarca. Hoe moet dat er 's nachts vanuit zee wel niet uitzien, als in het donker de lichtbundels van de vuurtoren over de zerken glijdt.

Of hier, met het strand, de bootjes en de meeuwen aan de voet van het kerkhof. In de zomer de drukte op het strand en in de winter de zee die tegen de muur beukt.

Langs een kreek die zich - afhankelijk van het tij – met water vult of ontlast.

Zonder oneerbiedig te willen zijn kan ik niet anders zeggen dan dat het superplekkies zijn.

Amor eterno - Eeuwige liefde

Eeuwige liefde, “Amor eterno” in het Portugees en Spaans. Soms zie je op een grafsteen ontroerende teksten staan. De eeuwigheid duurt op het Iberisch schiereiland ook langer dan in Nederland, waar de graven soms al na 10 jaar geruimd worden.

Bofkonten

Boven dit kerkhof kwam net de zon op toen ik kwam aanrijden, het ochtendlicht speelt door het raam. Maar de bofkonten die in deze tombe liggen worden niet alleen verwend door de ochtendzon maar krijgen, doordat er twee ramen in zitten, ook nog eens het licht van de ondergaande zon in hun laatste rustplaats.

Hoewel, zo naast een maïsveld is ook niet verkeerd.