Posts tonen met het label Guadalajara. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Guadalajara. Alle posts tonen

maandag 6 augustus 2012

Opnieuw brand in Natuurpark “Alto Tajo”

Afgelopen woensdag brak er brand uit bij het in het “Parque Natural del Alto Tajo” gelegen plaatsje Chequilla.


Chequilla 
is een dorpje in de Spaanse provincie Guadalajara in de regio Castilië-La Mancha wat 1361 meter boven de zeespiegel ligt. Vanwege de hoogte en de ligging kan het er behoorlijk koud zijn met in de winter temperaturen tot -20 graden Celsius. Het is vooral bekend om de prachtige rotsformaties van rode zandsteen in de directe omgeving.

De Plaza de Toros 
in Chequilla is uniek in Spanje. Het is een natuurlijke vlakke ring, omgeven door rotsformaties die tussen de vier en tien meter hoog zijn. 

El Cid
Door de gemeente loopt de historisch-culturele en toeristische route "Camino del Cid". Deze route van Burgos naar Valencia volgt het spoor van de legendarische Rodrigo Diaz de Vivar, bijgenaamd El Cid: de route van zijn 1000 kilometer lange veldtocht tegen de Moren in het jaar 1094.

Het “Parque Natural del Alto Tajo” 
werd tot natuurpark verklaard op 6 April 2000, en is het grootste beschermde gebied van Castilla-La Mancha. Met zijn 105.721 hectaren is het op twee na grootste natuurpark van Spanje. Er zijn 38 gemeenten in het park gelegen, verdeeld over de provincies Cuenca en Guadalajara.

Verwoest
Van de prachtige natuur is door de brand die woensdag rond 12:00 uur ontstond ca. 1.500 hectare verwoest. Meer dan 300 inwoners van de plaatsjes Alcoroches en Chequilla moesten worden geëvacueerd. 

Niet de eerste keer
Helaas is het niet de eerste keer dat er een brand is in het natuurpark. Zeven jaar geleden gingen 13.000 hectaren in vlammen op en verloren 11 personen het leven. 

zaterdag 2 oktober 2010

Buenafuente del Sistal





Buenafuente del Sistal (de goede bron van Sistal) is een kleine gemeenschap in het natuurpark “Alto Tajo” gelegen in de Spaanse provincie Guadalajara.



Een cisterciënzer klooster uit 12de eeuw (Monasterio de la Madre de Dios de Buenafuente) is het hart van dit religieuze dorpje, die bestaat uit veertien nonnen, de bewoners van een klein bejaardenhuis en een handvol ouderen die nog op zichzelf wonen.



Toen ik er voor de eerste keer kwam deed het me denken aan de abdij der trappisten van Westmalle, maar dan zonder die heerlijke trappist en het kaasplankje en ook zonder de speeltuin.






Ik kon in het dorpje zelfs geen eet of drinkgelegenheid ontdekken net zomin als een winkel, een biertje is er dus niet te krijgen. En de kinderen hier die vermaken zich ook zonder speeltuin, ze spelen verstoppertje rondom de pomp van de goede bron (Buenafuente).







Nu zijn kleine kinderen en religieuzen tegenwoordig een wat beladen combinatie maar ik kon zo op het eerste oog geen onrechtmatigheden ontdekken.




    

Nee, ik werd overvallen door de heerlijke serene sfeer die er heerste, hier kun je nu echt onthaasten.

Hoewel die Zuid-Amerikaanse monnik die ik passeerde, er behoorlijk de pas in zette.








En ook deze non kon nog goed uit de voeten.







Achteraf blijkt het ook niet zo vreemd dat deze plaats me aan de trappisten van Westmalle deed denken. De abdij van Westmalle, voluit de abdij van Onze-Lieve-Vrouw van het Heilig Hart van Westmalle is ook een cisterciënzer klooster. Alleen hebben de trappisten zich afgescheiden van de cisterciënzers, zij leven volgens een strengere regel, de zogeheten strikte observantie en vormen een zelfstandige orde.

zondag 19 september 2010

Natuurmonumenten

Sommige dorpen of steden hebben een monument of een kunstwerk in een straat of op een pleintje. Maar dit piepkleine dorpje, gelegen in de dunbevolkte "Alto Tajo" een streek in de Spaanse provincie Guadalajara, heeft wel hele mooie 
- eigenhandig door moeder natuur gemaakte -monumenten.

Hoewel niet geheel zonder gevaar want van deze, door erosie ontstane monumenten, valt regelmatig een brok natuursteen. 




zondag 17 januari 2010

Castilla-La Mancha

Rood van de aarde en geel van het koren, gelijk de Spaanse vlag.
Castilla-La Mancha is één van de 17 autonome regio's van Spanje, de hoofdstad is Toledo. De oppervlakte van Castilla-La Mancha bedraagt 79.463 km² en is daarmee haast tweemaal zo groot als Nederland. De bevolkingsdichtheid van Castilla-La Mancha is één van de laagste van het land, circa 27 inwoners per km2.
Castilla-La Mancha is een streek van contrasten, weidse landschappen en uitgestrekte vlaktes. Deze autonome gemeenschap gelegen in het zuidoosten van het land, zal de bezoeker verrassen met zijn verscheidenheid aan landschap, cultuur en natuur. Castilla-La Mancha is het land van landbouwers en veehouders en is bekend geworden dankzij het beroemde boek van Miguel de Cervantes “Don Quijote de la Mancha”. Castilla-La Mancha telt talrijke bekoorlijke dorpjes waar nog een rust te vinden is die een sterk contrast vormt met het enerverende ritme van de grote steden.
De Comunidad Castilla-La Mancha bestaat uit de provincies Albacete, Ciudad Real, Toledo, Cuenca en Guadalajara die zich alle in de zuidelijke helft van de Spaanse hoogvlakte bevinden, tussen de gebergtes Sistema Central, Sistema Ibérico en de Sierra Morena. Twee rivieren doorkruisen Castilla-La Mancha: de Taag en de rio Guadiana. De eerste loopt door de provincies Toledo en Guadalajara en de tweede door de provincie Ciudad Real.
Castilla-La Mancha beschikt over enkele belangrijke beschermde natuurgebieden, zoals de Lagunas de Ruidera, Cabaneros en Las Tablas de Daimiel. Onder de noemenswaardige monumentale steden bevinden zich Cuenca en Toledo, beide tot Werelderfgoed verklaard. De gastronomie van deze streek is nauw verbonden met de landelijke en agrarische aard van de vijf provincies. De wijn en kaassoorten van La Mancha maken deel uit van een culinaire traditie die steeds in staat is te verrassen met nieuwe gerechten.
Castilla-La Mancha heeft een niet zo eenvoudig te omschrijven geografisch karakter. Men zou kunnen zeggen dat Castilla-La Mancha een groot bekken is, van oost naar west doorkruist door de Montes de Toledo die een scheidingslijn vormen tussen de Taag en de Guadiana. In het noorden verrijst de imposante bergketen Sistema Central. In het oosten bevinden zich de hooggelegen vlaktes, in het westen het zuidelijke deel van de Sierra de Gredos en in het zuiden de Sierra Morena, een enorm massief waar de hoogvlakte in uitloopt.
Ook met betrekking tot het klimaat is Castilla-La Mancha niet homogeen, aangezien de gematigde zones afgewisseld worden met zeer droge gebieden. Het kan aangemerkt worden als een mediterraan continentaal klimaat, met koude winters en hete zomers.
   
In het voorjaar en de herfst kan men genieten van zachte aangename temperaturen en de regentijd valt in de laatste maanden van de winter. In bepaalde gewesten van Cuenca en Guadalajara valt veel regen terwijl de drogere zones zich in het zuiden van de streek bevinden, in Toledo en Ciudad Real.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...