Alleen boeren houden van regen

Ik ben waarschijnlijk een boer want ieder jaar rond eind augustus begin ik sterk naar regen te verlangen. Aan het einde van de zomer begin je genoeg te krijgen van de maanden van zon, warmte en droogte. Vrijwel ieder jaar word ik op mijn wenken bediend en gaat het eind augustus ook echt regenen. Maar dit jaar geeft het weerbericht al dagen regen aan maar valt er nog geen druppel.

Als ik dinsdagmorgen - vanaf het dakterras - richting het binnenland kijk zie ik donkere regenwolken uit de richting van de Jálon-Vallei komen. Ik besluit er heen te rijden want er is een bosbrand geweest op de Muntanyeta in Llíber - zie ook Wonen in Spanje - en wil kijken of mijn favoriete stekje bij de oevers van de Río Jalón-Gorgos niet heeft geleden onder de bosbrand. Van verre zie ik de geblakerde bergwand, maar vuur en rook zijn gelukkig niet meer te bekennen. Zo te zien valt het aan deze kant gelukkig nog mee.

Bij het stukje waar normaal veel vogels zitten is het nu doodstil, er is geen vogeltje te zien. Het beetje water wat nog in de rivier staat is bedekt met een dikke laag kroos en zelfs insecten zijn niet te vinden, maar het is gelukkig intact gebleven. Als ik langs het pad verder rij naar het dorp Llíber kom ik langs een brandweerwagen met een paar manschappen zittend langs de berm van het weggetje, zij controleren of het vuur niet opnieuw oplaait. Bij Llíber begint de lucht steeds donkerder te worden maar druppels vallen er nog niet. Ik besluit om via Gata de Gorgos naar de Marjal te rijden, want daar zitten in ieder geval vogels.

Ook in de Marjal hangen donkere luchten boven de rijstvelden, maar ook hier nog geen druppel regen te bekennen. De rijst is haast rijp om geoogst te worden en dieselgemalen pompen het water weg, daarbij vallen de akkers droog zodat de zware combines het land op kunnen. In de droogvallende rijstvelden blijven veel karpers en rivierkreeften achter. 

Reigers en Ibissen, hebben een makkelijk maaltje, de vogels zijn constant op de rijstvelden aan het foerageren. De Witwangstern (Chlidonias hybrida) patrouilleert boven de akkers en duikt steil naar beneden als hij een vis of een rivierkreeft op de half drooggevallen akkers ziet.

Ondanks dat de jongen van de Witwangstern al zelfstandig kunnen foerageren, krijgen ze toch nog regelmatig door de oudervogels een rivierkreeft of een visje toegespeeld. De jonge vogels hebben ook meer vet op te botten dan de ouders, die werkelijk constant in de lucht zijn. De Witwangstern broedt in meren, moerassen en langs rivieren in Zuid- en Midden-Europa, tot diep in Azië en zelfs in Australië. Binnenkort vertrekken de Europese Witwangsterns weer naar Afrika. 

Ondertussen zijn er wel dreigende luchten maar valt er nog geen druppel regen in de Marjal de Pego-Oliva en daar was ik nu juist voor op pad gegaan. 

Gelukkig zie ik een Sprinkhaan die een spelletje met me wil spelen. Ieder keer als ik hem wil fotograferen gaat hij aan de andere kant van de stengel zitten. Het is een exemplaar wat ik nog niet eerder ben tegengekomen met zijn rood, wit en blauwe achterpoten. 

Ik besluit om maar op huis aan te gaan want het weer in de Marjal begint zelfs op te klaren. Regen zal er wel niet meer vallen vandaag.

Woensdag schijnt het zonnetje weer volop boven de plek in Moraira waar ik woon, weggaan heeft geen zin er valt toch geen regen vandaag. 

’s Middags zie ik op het nieuws dat er hagelstenen zo groot als pingpongballen zijn gevallen in de provincie Alicante, ruiten van auto’s en huizen zijn verbrijzeld. Later in de middag komen er berichten van stortbuien met wateroverlast in onder andere Alcoy, Dénia en Jávea. Bij ons valt er nog steeds niets tot 23:00 uur, het moment dat ik deze blog wil posten. Dan begint het te kletteren en te onweren, de elektriciteit valt prompt uit. Honderden zo niet duizenden liters water stromen langs het huis en door de tuin. Het gaat te snel, de naar vocht snakkende aarde kan het niet opnemen. Om 24:00 uur trekt het onweer weg, de regen stopt, de elektriciteit doet het weer. De volgende morgen schijnt als vanouds de zon, want alleen boeren houden van regen en die wonen hier niet. Hoewel? 

Vrijdag 30 augustus 03:00 uur. Het begint te onweren en te regenen en dat doet het rond 12:00 uur nog steeds. Het is een prima regentje die recht naar beneden valt, weg droogte en gevaar voor bosbrand. Hulde aan Onze Lieve Heer!  

Catastrofe in de Marjal de Pego-Oliva

Ik begrijp niets van natuurbescherming! Kopen ze in Nederland o.a. bij Zierikzee, boeren uit en laten ze land onderlopen om de natuur en de Tureluur terug te krijgen. In Spanje pompen ze de Marjal de Pego-Oliva deze zomer vrijwel droog. Om dit gebied dat is aangewezen als "wetland" in het kader van het RAMSAR-verdrag lijkt vrijwel niemand zich te bekommeren. Ja, de Generalitat-Valenciana geeft een mooie kleurenbrochure uit over de Marjal, om toeristen naar de Costa-Blanca te lokken en om de indruk te wekken dat natuurbescherming een aandachtspunt is, maar in de praktijk steken ze de middelvinger op. Vrijwel niets wordt er gedaan om het gebied te beschermen, nee precies het tegenovergestelde lijkt plaats te vinden.

Hier staat normaal ’s zomers water en zit het vol met watervogels

Omdat in de zomer het water niet te hoog op de rijstvelden mag staan wordt het water naar zee gepompt. Het water uit het natuurpark verdwijnt mee, er hebben dit jaar vrijwel geen watervogels gebroed omdat het natuurpark te droog is. Terwijl er in jaren niet zoveel regen is gevallen. Ook alle roofvogels zijn verdwenen, de paar watervogels die er nog zijn hebben zich verkast naar de rijstvelden want daar staat nog water en is er voedsel.

Waar normaal water staat en kikkers zitten en vissen zwemmen kom je nu grondspinnen tegen.

Sterk in opkomst is in Spanje het Micro-Reservaat, dat zijn in de praktijk een paar overgebleven zeldzame plantjes - tussen de appartementen of andere constructies - waar een hek omheen wordt gezet met een groot bord erbij, het bord is vaak groter dan het reservaat. Terwijl dit grote land stikt van de zeldzame planten waar gewoon overheen wordt geploegd en ze zo’n mooi en waardevol gebied als de Marjal de Pego-Oliva veronachtzamen. Als een particulier zomaar een takje weggooit loopt hij grote kans om de Seprona achter zich aan te krijgen, dat is een speciale afdeling van de Guardia Civil die milieudelicten onder de loep neemt. In de Marjal die vol ligt met weggesmeten plastic zakken en lege plastic bestrijdingsmiddelenvaten, ben ik ze nog niet tegengekomen. Het mooiste is dat voor die lullige nep-reservaatjes vaak ook nog EU subsidies worden ontvangen. Nee het moet me van het hart, ik ben een groot Spanje fan maar dit beleid snap ik van geen kanten. Is er dan helemaal niets meer in de Marjal te zien? Gelukkig kom je nog wel iets tegen maar op dit moment niet in het gedeelte dat als natuurreservaat is aangemerkt, wat op zich al net zo vreemd is als een café zonder bier.

Er zitten nog vlinders

Er zijn nog Wantsen

Er zijn nog andere insecten

Er zijn nog reigers, waaronder de Ralreiger

Je ziet gelukkig nog Witwangsterns boven de slootjes hangen

En de lucht doorklieven

Hopelijk laten ze de Marjal de Pego-Oliva niet verder versloffen en gaat de Generalitat-Valenciana in de toekomst actief aan natuurbeheer en bescherming doen, en legt zij een eigen waterhuishouding aan voor het natuurpark gedeelte. Want in plaats van het water naar zee te pompen kun je er ook het natuurpark mee bevloeien, als er tenminste geen bestrijdingsmiddelen in het water zitten en misschien ligt daar wel het probleem. Er komt trouwens nog een probleem aan, de elektriciteitsmaatschappij Iberdrola heeft een vergunning aangevraagd om er hoogspanningsmasten te mogen plaatsen, hopelijk verstrekken ze alleen een vergunning voor ondergrondse leidingen.

Parque Natural de la Marjal de Pego-Oliva

Natuurpark Marjal de Pego-Oliva is een natuurreservaat gelegen in respectievelijk de gemeenten Pego en Oliva en de provincies Alicante en Valencia, aan de oostkust van Spanje. Van deze oorspronkelijke binnenzee zijn nog maar enkele moerasachtige gedeelten overgebleven.

Het gebied is aangewezen als "wetland" in het kader van het RAMSAR-verdrag. In het Ramsar Verdrag uit 1971, een van de oudste internationale natuurverdragen, staan Wetlands als volgt omschreven: 'Waterrijke gebieden, moerassen, vennen, veen- of plasgebieden, natuurlijk of kunstmatig, blijvend of tijdelijk, met stilstaand of stromend water, zoet, brak of zout, met inbegrip van zeewater, waarvan de diepte bij eb niet meer is dan zes meter'.

Het reservaat beslaat 1248 hectare en bestaat uit moeras en omliggende rijstvelden. Juist deze combinatie resulteert in een leefgebied voor een aantal internationaal bedreigde moerasvogels.

Soorten als Witwangstern, Zwarte stern, Purperreiger, Ralreiger, Woudaap, Koereiger, Kleine zilverreiger, IJsvogel, Zwartkoprietzanger en Bruine kiekendief broeden in het gebied. Daarnaast broedt hier de Marmereend en de Vorkstaartplevier incidenteel. De combinatie met omliggende sinaasappelboomgaarden leidt tot aanwezigheid van o.a. Hop, Moorse nachtegaal, Roodkopklauwier en de Dwergarend.

Voordat Disneyland definitief naar Parijs ging, was de Marjal de Pego-Oliva in de race als vestigingsplaats. Gelukkig is dat niet door gegaan maar desondanks heeft het gebied veel te lijden gehad van o.a. een burgemeester, die door zijn wanbeleid zelfs in de gevangenis belandde, een programma dat met steun van de EU het water uit dit wetland bemaalt en nu zijn ze ook nog op de onzalige gedachte gekomen om er hoogspanningsmasten neer te zetten.

Bij een eerste bezoek denk je dan ook, is dit nu alles. Alleen door er vaker te komen ontdek je de pareltjes aan flora en fauna die nog zijn overgebleven.

 

Kijk hier naar de vogels van de Marjal de Pego-Oliva.